Het landgoed strekt zich uit over 500 hectare, waarvan er 320 zijn gereserveerd voor de wijnstok. Hier zorgt een bijzonder irrigatiesysteem voor het broodnodige water. Het is de enige mogelijkheid om hier druiven te laten groeien. De wijnbouw heeft hier een verrassend lange geschiedenis. De druivenstok werd hier al meer dan honderd jaar geleden succesvol geïntroduceerd. De sleutel tot het succes ligt vooral in de hoogte van de wijngaarden. Aan zee koelt het in dit klimaat ’s nachts niet af. Hier in de bergen, op een hoogte van 450-700 meter boven de zeespiegel, is dat heel anders. Het is hier ´s nachts aangenaam fris. De nachtelijke afkoeling levert druiven op met bijzondere fruitaroma’s.

De wijnen van de familie komen op de markt onder de naam Regaleali, de historische naam van deze streek. Men beroemt zich op het bezit van een eigen, inheems druivenras, de tasca-druif. Daarnaast worden voor de wijnen veelal andere druiven van het eiland gebruikt, zoals de in populariteit groeiende nero d’avola. Een logische keuze, omdat juist de druiven van het eiland zelf het beste bestand zijn tegen het hete en droge klimaat. Maar om echt bekend te worden is meer nodig. Dat besefte men hier maar al te goed, zodat halverwege de jaren tachtig werd besloten twee internationaal bekende druiven aan te planten: chardonnay voor wit en cabernet-sauvignon voor rood. Met aparte wijnen op basis van deze in 1985 aangeplante druiven werd internationaal furore gemaakt. Daarna wist men ook naam te maken met de producten op basis van de eigen druiven –gelukkig maar. De reputatie van Regaleali was gevestigd. Terechte erkenning voor dit bijzondere domein, dat moderne druiven en dito vormen van wijnmaken perfect weet te combineren met traditie, voortvloeiend uit een overlevering van meer dan 150 jaar.